เพื่อนแต่งงานอีกแล้ว..........
อีกคนแล้วซินะ เมื่อเดือนก่อนนัดเจอกัน หนิงเอาการ์ดเชิญมาแจก ตอนนั้นยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรมากเลยมั้ง แต่พอมาถึงวันนี้(เมื่อวาน) หนิงดูดีขึ้นทันตา แหม..ก็เป็นเจ้าสาวนิเนอะ ก็ต้องดูดีกันหน่อย วันนี้ แนนลางาน ไม่สบายนิดหน่อยเลยตัดสินใจไม่ไปงานขันหมาก แล้วก็นอนต่อ ตื่นมา..10 โมง เริ่มโอเคแล้ว เลยโทรหาพี่อิก แล้วก็ไปอาบน้ำแต่งตัว ทำโน่นนทำนี่ เปิดคอม ...

แล้วก็คุยกับไอ้ภู อยู่แป๊บนึง ว่ามันไปยังไง มันบอกไม่รู้ แล้วมันก็ถามแนนว่า แล้วแกจะไปกี่โมง แนนเลยตอบไปว่า ยังไงก็คงไม่เกินทุ่ม มันเลยว่ากลับมาว่า แกไปตรงเวลาไม่เป็นเหรอไง งาน 6 โมงนะ ฮาๆๆๆ.....เป็นมั้ง โอเค 6 โมงก็ 6 โมง แล้วแกไปไง แต่มันก็ไม่ตอบ บอกแต่ว่ามันอยู่ไกล...

เสร็จแล้วก็พยายามโทรหา เปิ้ล แต่ก็โทรไม่ได้(เบอร์ผิด) ไอ้ภูเลยแนะนำให้โทรไปที่บ้าน เราก็โทรไป แต่ผิด....ดันโทรไปบ้านหนิงแล้วขอสายเปิ้ล กว่าจะรู้ตัวว่าผิดบ้าน ก็ตอนถามภูวดลมันไปว่า เบอร์บ้านเปิ้ลเบอร์อะไร....

แล้วก็ไม่มีคนรับ เราเลยตัดสินใจออกจากบ้าน มาที่บ้านพี่อิก..ไปถึงบ้านพี่อิกก็กินข้าว แล้วก็ไปดูพี่อิกเล่นเกมส์ เล่นๆสักพัก เฮียปาล์ม(ญาติ) ของพี่อิกก็มานั่งเล่นเกมส์ด้วย แต่พี่เค้าเล่น DotA แล้วพอ 4 โมง ก็เตรียมตัวไปกัน แต่พี่อิกลงมานอนสะอย่างนั้น.......ไปๆมาๆ เลยปล่อยให้นอนไปแล้วเราก็แอบหนีมารีดผ้า ชุดที่จะไป...เย็นนี้

เกือบๆ 5 โมงก็มาปลุก ไปๆมาๆ late....กันไปเกือบ 6 โมงละถึงจะได้ออก ระหว่างอยู่บนรถ..เปิ้ลก็โทรมาบอก ถึงแล้ว...............กรี๊ด...เราเพิ่งออกจากบ้านมาไม่เท่าไรเลย :P แต่แล้วเราก็ ไปถึงที่งาน เจอเปิ้ลกับภู ยืนอยู่ด้วยกัน จริงๆคิดว่ามันจะเข้ามาถ่ายรูปกับหนิงด้วยกัน มันเดินไปนั่งสะงั้น เรากับพี่อิกก็เลยไปถ่ายกับเจ้าบ่าวเจ้าสาว รวม 4 คน แล้วก็เดินไปนั่ง

ตอนนั้นก็เกือบ 6 โมงครึ่ง.........นะมันก็ไม่ได้น่าเกลียดเลย โต๊ะวางอยู่อีกเพียบๆๆๆๆเลยละ (พี่อิกแอบบอกว่า แบบนี้ยังไม่เรียกว่างานเริ่มเลยนะ)

ที่นั่งค่อนไปทางหน้าเวทีทีเดียว อยู่แถวที่สอง เสียลำโพงงี้ ดังโครตๆ พวกเราอยากจะคุยกันก็เลยลำบากหน่อย (แอบคิด หรือที่ลำโพงมันดังเพื่อจะกลบเสียคุยอันดังของพวกเราหว่า) แต่พวกเราก็มีกันไม่กี่คน (4 คน) สักพักใหญ่ๆ เลยลองโทรตามพิพัฒน์กัน ปราฏกว่า มันก็อยู่แถวๆนี้เองไม่ได้ไปไหน

สักพักมันก็มา พร้อมกับวิรัฐ(ไม่มีรูปสองคนนี้ นู๋แนนลืมถ่าย) รอรูปจากเจ้าสาวละกันเนอะ อิอิ อยากได้ๆ จะได้ไหมนะ แล้วเราก็คุยๆกัน...จนเริ่มงาน มีการสัมภาษเจ้าบ่าวเจ้าสาว

 มีช่วงนึง คือ..เนื่องจากหนิงไปเรียนญี่ปุ่นมา ระยะนึงจึงมี พ่อแม่ที่ญี่ปุ่น และอาจารย์ที่โน่น มาแสดงความยินดีด้วย... แรกๆครูพูดภาษาไทยด้วยนะ แบบว่าเตรียมสคิปมา .....แต่ไม่ได้ราบรื่น.....ครูมีการยกมือขึ้นมาอ่าน คาดว่าจดเอาไว้ ขำดี

เพื่อนๆหนิงก็ช่วยกันแปลให้คนในงานฟัง ก็เป็นช่วงที่มีเสียหัวเราะเยอะหน่อยในงานวันนั้น
จากนั้นก็ถึงช่วงเวลา เจ้าบ่าวเจ้าสาวตัดเค้ก

แล้วก็เดินตามโต๊ะ......ถ่ายรูปกันแล้วสักพักใหญ่ๆ ก็กลับกัน............เป็นอันจบงาน
เปิ้ลติดรถเรามาลงเดอะมอล์บางแค แล้วพี่อิกก็มาส่งเราที่ห้วยขวาง (แอบมาเล่นเกมส์ที่ห้องนิดนึงแล้วก็กลับบ้านนอน)

ยินดีกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวนะจ๊ะ....ขอให้รักกันมากๆ รักกันนานๆ มีความสุขมากๆนะ

แอบขอเล่าเพิ่มนิดนึง..............ดูเจ้าบ่าวแบบนี้ เพื่อนหนิงของเราบอก(บนเวที) ว่า เห็นทีแรกคิดว่าเป็นคนเจ้าชู้มาก ไม่ได้ชอบกันตั้งแต่แรก....ส่วนเจ้าบ่าวบอกว่า ไม่ได้ชอบตั้งแต่แรกเหมือนกัน แต่ที่มีวันนี้เพราะว่าแพ้ความดี ............น้าาาาน..... (จำไม่ได้แค่นี่แฮะ)

จบด้วยรูปเรา ที่ผ่านมาดัดแปลง คิคิ