อยากจะบอกว่าชอบจังเลย รู้สึกกับตัวเองดี วันนี้ไม่มึน(นัก) เหมือนเป็นวันที่รู้สึกดีในรอบหลายๆๆๆๆเดือนเลยก็ว่าได้ รู้สึกว่าเมื่อวันอาทิตย์ได้นอนตื่นสาย แล้วก็รู้สึกว่าได้พักผ่อน แต่เมื่อวานก็ยังเครียดอยู่ดีนะ แต่การนอนเมื่อคืน นอนแบบไม่คิดอะไร มันก็ไม่ใช่บ่อยๆ นะที่เราจะทำได้ คือไม่คิดอะไรเลย(แม้ว่าจะมีเรื่องให้คิด)

แล้วก็ยังคงฝันอะไรเครียดๆ แต่ กลับรู้สึกดี ไม่รู้ซิอาจจะเป็นเพราะตอนเช้าตื่นมาโดยไม่ขี้เกียจ ไม่โดนนาฬิกาปลุก อยากลุกขึ้นมาจากเตียงเอง ไม่งวงเงีย แต่ตากลับดูบวมๆแหละ

รูปนี้ถ่ายหน้าห้อง ก่อนออกมาทำงาน แอบมีทำผมดัดๆเองนิดนึง
แต่ไม่สำเร็จเท่าไรกลายเป็นยุ่งๆแหละแล้วก็มาทำงาน งานน้อยค้า
ดีใจ (แต่ไม่ได้แปลว่าจะไม่มีงานทำนะ)

แอบมาอู้ นั่งถ่ายรูปตัวเองเล่น

วันนี้ลงรูปตัวเองล้วนๆเลยมั้ง ฮาๆ ไม่รู้ไปแฮปปี้อะไรมานะเรา
(ทั้งที่เมื่อวานพี่อิกเพิ่งบอกคอมเม้นจากที่บ้านพี่อิกมา)ใครอยากดูหน้า
เราดูให้เต็มที่เลยนะ แต่ใครไม่อยากดูก็จำใจดูหน่อยนะ วันนี้ ไม่ได้รีทัชเลยนะ
แบบว่า รู้สึกว่าสิวลดลง(นั้แหละมั้งที่ทำให้รู้สึกดี)

ไม่พอเอาอีก ฟังเพลงไปถ่ายรูปไป
วันนี้มันช่างชมพูดีเหลือเกิน อิอิ

คิดว่าหมดยังไม่หมด นั้นเห็นมะ
ข้างหลังเค้าตั้งใจทำงาน(รึเปล่า ฮาๆ ไม่รู้นะ)

แต่ว่าหน้าจอเราเนี่ย...MSN หลา...เลย
กำลังคุยกับนู๋เน อยู่นั้นเอง ....

ยังไม่หมด ช่วงเวลาของการมีความสุข งานไม่เยอะ ต้องจำไว้ดีๆ
ได้พักแล้ว ...จากงานมากมาย

จริงๆก็แฮปปี้ตรงนี้แหละ รายการงานเป็นหางว่าวเหลือแค่ 2 ชิ้น และไม่รีบ
(ที่เหลือยังไม่ได้สรุป งานตกไปอยู่ที่คนอื่น)

เมื่อวานก็งานไม่เยอะนะ เพราะประมาณ 4 โมงก็นั่งเปิดเวบแคมป์กับแนนน้อย

วันทำงานที่..รู้สึกดีใจที่ได้มีวันแบบนี้กลับมา

////////////ตรงข้ามกับพี่อิก เมื่อวานพี่อิกบอกว่า ไม่ได้ยุ่งแบบนี้มานานมากแล้ว ////////////
...แฟนยุ่ง แต่เรากลับสบาย..

ขอให้งานมาแบบคิดออกสบายๆแบบนี้ จนถึงสงกรานเลยละกันนะ
พอจะอัพไดอารี่เสร็จท้องมันก็ชักจะปวดๆ เหอๆ โรคกระเพราะอีกแล้วมั้ง

แป่ว!!~

มาเขียนเพิ่มค่ะ...............ตอนเย็นเลิกงาน แล้วก็ไปงานหนังสือกับนู๋เน เดินๆๆๆๆๆ นู๋เนก็ได้หนังสือไป ไม่กี่เล่มหรอก ไม่ใช่วิสัยของเธอ เนเองคงจะมาอีกแน่ๆ มาขนไปอีกมากมาย เพราะทุกๆปีก็จะเห็นเน มันซี้เยอะมากๆทุกปี  เราสองคนนี้เป็นเพื่อนรักกัน ที่คบกันมานาน ได้อย่างไม่น่าเชื่อเนอะ เพราะเราต่างกันมาก ทางด้านบุคลิกภาพ

เน มันดูไฮโซ กว่าเรามาก ในสายตาเรานะ แต่มันก็น่ารักแบบธรรมชาติของมัน เน...ในสายตาเราคือ...ต้องคอยดูแอบเดาความคิดมันดีๆนะ บางทีก็ปากไม่ตรงกับใจ (เรารู้นะ) ไม่งั้นจะเป็นเพื่อนมาถึงวันนี้เหรอ แต่หลายๆครั้งก็ประทับใจมันมาก อย่างน้อยมันก็ไม่เคยลืมเรา เพียงแต่ก็ไม่ใช่ทุกเรื่องที่เราจะได้คุยกัน เพราะเราต่างก็มีสังคมกัน เจอทีไร แกก็พูดเยอะ ทำเอาเราฟังตามแทบไม่ทันเลย แต่ก็.....ดีเหมือนกันนะ ^^

อันนี้เป็นภาพเมื่อวันเสาร์ที่เรามีตากล้อง กิติมศักดิ์มาถ่ายให้ เป็นเพื่อนของแฟนนู๋เน ทำงานที่เดียวกันกับแฟนนู๋เน

ฃ

นี่เป็นภาพ Simple มาให้ดูก่อนนะคะ เพราะตากล้องบอกว่า ขอเวลารีทัช จะได้สวยๆไง ฮาๆๆๆ...
เอาให้สวยๆนะ.....เชื่อว่าตากล้องทำสุดฝีมือแล้ว แต่ก็ได้แค่นี้ มันอยู่ที่พื้นฐานแบบ เหอๆ...

แต่รูปที่เอามาลงให้ดูวันนี้เราก็ชอบแฮะ ชอบอารมณ์ของภาพ อยากได้แบบนี้แหละ อิอิ ตอนมองกันก็เขินเหมือนกันนะ อิอิ มองไม่ถูกเลย :P (แล้วเราจะเขินทำไมหว่า)

พอกลับจากงานหนังสือ ก็โทรหาคุณแฟน คุณแฟนก็เล่นเกมส์ตามภาษา แล้วก็ออกไปกับแม่ ไปซื้อโคมไฟใหม่มาตกแต่งบ้านหลังใหม่ของพี่ชาย โทรนึกว่าจะเป็นห่วงเราถึงห้องไม่บอก เพราะเราลืมโทรไป ทั้งที่บอกไว้ว่าจะโทร แต่....พี่แกคงลืมไปแล้ว โทรไปรีบบอกเลยว่า ขับรถอยู่ค่อยคุยนะ

เราเลยบอกไปว่าถึงแล้ว แอบหงุดหงิด แล้วก็มานั่งเล่นคอม  ทำอะไรไม่รู้ กดไปเรื่อยแล้วก็ดูละคร....เรื่องอะไรจำไม่ได้ รู้แต่ตอนจบอะ ก็ขำขำ ดี ง่ายดีจริงๆเลยอะละครเรื่องนี้ ที่เบน หน่อย เล่นอะ

แล้วพี่อิกก็โทรมา พอดีว่าเอาผ้าไปซัก ได้เวลาพอดี เลยไม่ได้คุยกันกับพี่อิก รีบไปเอาผ้ามาตากแล้วก็ค่อยโทรกลับไป คุยแป๊บๆ แบบคนงอแง ไม่รู้จะงอแงอะไร ฮาๆ หาเรื่องชะมัดเลยเรา แต่ก็ไม่มีอะไรสักพักก็วาง แล้วก็มาเปิด skype คุยกันต่อ แต่ก็ไม่ได้ทีนะทีแรก เพราะเราหงุดหงิด ตอบไปไม่เยอะ แล้วก็ไม่อยากคุย (เอาแต่ใจเนอะ) แต่สักพักก็ดี ก็คุยๆๆๆ ขำขำนะ แล้วก็อ่านทริปสมุยที่พี่อิกสัญญาแล้วว่าจะไปกับที่บ้านเราเมษานี้

อยากไปเร็วๆจังเลย วู้!! ไม่รู้จะเป็นยังไงเนอะ

แล้วตอนนี้พี่อิกก็เล่นเกมส์อยู่ นู๋แนนก็มาเขียนไดอารี่นี่แหละเจ้าค่ะ อีกไม่นานก็คงนอนมั้ง ยังไงฝันดีทุกวันทุกคืนทุกคนที่อ่านนะคะ