.....ที่ไม่ได้กลับบ้าน(สมุทรสาคร)

วันนี้ที่ไม่ได้กลับบ้านก็เพราะว่าตอนเย็นมีนัด มี 3 นัด แต่เราก็ไม่ได้ comfirm ว่าจะไปที่ไหน แต่เท่าที่คิดไว้โอกาศจะไปมากสุด ก็ไม่พ้นกับการไปเกาะติดแฟน

ระหว่างเพื่อนเรานัดกับไปงานวันเกิดเพื่อนแฟน(แต่เราก็สนิทด้วย หรือว่าเรียกว่ารู้จักด้วยดี)
แต่ก็คุยกับพี่คนนี้มานานละ แต่นิสัยกับการคุยอาจจะไม่ได้เข้ากันดีมากนัก โดยเฉพาะเราเอง เราคิดว่าจากเมื่อก่อนเรามีอะไรเปลี่ยนไปเยอะ ไม่รู้เพราะอะไร ที่เปลี่ยนมันคือการคิดของเรา

เราชอบลักษณะการคิดของเราสมัยมัธยมมากกว่า เพราะมันทำให้โลกของเรามีแต่เรื่องดีๆ มากกว่านี้มาก มัธยมต้น ก็เจอเรื่องนึงที่ทำให้เรามีการคิดดีและคิดลบเพิ่มเข้ามา ม.ปลาย หลายๆอย่างดีไปหมด มีเพื่อนดี ตั้งใจเรียน(มั้ง) เอาว่าเพือนตั้งใจเลยตามไปด้วย คิคิ เรียกว่าคบเพื่อนดี(คิดถึงพวกแกวะ แต่งงานเป็นไงบ้างแล้วว้าาาา...เพื่อนหนิง) พอเข้ามหาลัย เจอคนแปลกๆเยอะ เจอคนมาเกลียดแบบไม่ได้ทำอะไรผิด งง แต่ก็เข้าใจแล้ว เจอคนใส่ร้าย ทั้งทีต่อหน้าทำดี เจอคนพูดปากต่อปาก มองเราแง่ลบ เจอคนนินทาจนมีคนเกลียดเราเพราะคำพูด เจอคนที่บอกว่าเกลียดบอกว่าขอโทษ ตอนนี้กรูรักมึง เจอรุ่นพี่น่ารักๆ เจอรุ่นพี่แปลกๆ เจอคนเลือกคบคน เจอคนดูถูกคน เจอคนพูดเยอะ เข้าหาคนแต่ไม่มีใครชอบ เจอ.....มากมายที่ผ่านมาไม่เคยเจอ

ทำให้เราคิดอะไรมากขึ้น การเป็นมองโลกในมุมลบบ้าง
(แต่มากไปก็ทำให้เราไม่มีความสุขไง)

และที่สำคัญ...ได้รู้จักคำว่ารัก แบบหญิงสาว
เพราะเราก็มีแฟนครั้งแรกตอนจบปี 3 นั้นก็คือพี่อิก

คบพี่อิกไม่นานพี่อิกก็ไปเรียนแคนนาดา(คบ 4 เดือน) จากนั้นเราก็ได้รู้จัก คิดที่จะพยายาม มั่นใจคนคนนึง เชื่อใจคนคนนึง คิดถึงคนคนนึง และต้องพยายามเก็บมันเอาไว้ผ รู้ว่าการรอคอยไม่ใช่เรื่องง่าย รู้ว่าความทุกข์จากความรักที่เรายินดีอดทน รู้การรอคอยทรมารแค่ไหน รู้ว่าผู้ชายคนนี้รักเราจริง รู้ว่าเรารักกัน(เชื่อว่างั้น เชื่อมาก แต่รักไม่ใช่ทั้งหมด คุณก็รู้) รู้ว่าความซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่สำคัญ ความรักทำให้เราอดทน ............เพื่อรอวันที่เค้ากลับมา แล้วก็ถึงวันที่เค้ากลับมา...รู้ว่าอนาคตที่วางแผนไว้มันอาจจะเป็นไปไม่ได้ แต่อย่างน้อยมันก็เป็นความหวังและกำลังใจให้เรามาถึงวันนี้ ::: วันที่เราได้ใกล้กัน เรียนรู้ว่า การใกล้กันเกิดไปไม่ใช่ จุดสำคัญของการคบกับเป็นแฟน ใกล้กันก็ไม่ใช่ดีเสมอไป ทุกที่ทุกอย่างทุกชีวิตต้องมีอุปสรรค

และเรายังต้องมีอีกหลายอย่างให้เรียนรู้

เรียนรู้เรื่องการทำงาน ...งานที่ทำอยู่ตอนนี้...ได้มาอีกอย่างนึงคือ อยากคิดว่าทำไม่ได้ ถ้ายังไม่พยายามที่สุด
และ ความเครียดไม่เคยช่วยให้อะไรดีขึ้น

อีก 4 เดือนเองเราก็จะแก่ขึ้นอีกปีแล้ว.......ทำไมไม่อยากให้มันมาถึงเลย

มาเข้าเรื่องชีวิตปัจจุบันดีก่า เหอๆ ไปติดกับอดีตอีกแล้วเรา
จะว่าไปก็ไม่ปัจจุบันเท่าไรขอลงภาพเอาละกันเนอะ

มันก็วนๆกับกลับอาทิตย์ที่ผ่านมาสองสามอาทิตย์
กลับมาจากชะอำ ทริปบริษัท รู้สึกสิวเห่อมาก แต่ก็เป็นเม็ดเล็กๆ แต่ก็มีรอยใหญ่ อาศัยโป๊ะเอา

มีวันนึงพากันไปตึกทรูใหญ่ จะไปซื้อ บลูทูส เขียนไงไม่รู้อะ มีราคาพนักงาน แล้วพี่จุ้ยก็ขึ้นไปเคลียร์เรื่องเงินเราก็เลยรอกันข้างล่างเพราะ ของที่จะซื้อนั้นเฉพาะพนักงานตึกนี้

เราก็เลยนั่งรอที่พื้นมันสะเลย ชิลๆ แล้วก็หยิบมือถือมาถ่ายเล่น
แต่สักพักพี่ชัชก็นั่งตามแต่นั่งยองๆ เราไม่ยองนั่งเลย ฮาๆๆ

พอวันศุกร์ก็ตามระเบียบกลับบ้านมหาชัย ทางไปส่งผ่านบ้านพี่อิก
ลากพี่อิกให้ไปส่งขึ้นรถตู้ (ใกล้บ้านเองเนอะ)

ขึ้นรถพีอิกก็พิงเราหลับ (ประจำ) นอนสบายเลยเนอะ
นู๋แนนยินดีบริการค่ะ คิคิ แอบถ่ายรูปสะเลย

ในขณะที่เรากลับบ้าน พี่แน๊ต ก็ไปเที่ยวสิงคโปร พอวันพุธกลับมา เรามาทำงาน

ก็เจอกระป๋องนี้ตั้งอยู่ ฮาๆ มันคือของฝาก Kid Hot Milk
มองว่าเราเป็นเด็ก ชิชะ

แต่น่ารักดีชอบ อิอิ แต่ไม่อยากกิน

วันเสาร์ไปดูหนังเรื่อง อินเดี่ยนน่าโจน แล้วก็กินไอติมสเวนเซ่นกับคุณแม่คุณป๋า
เลยหยิบมือถือมาถ่ายเล่น ชอบถ่ายในร้านละดูโอดี ชอบแสง

วันอาทิตย์นัดมากับพี่นิก ปอม เม่ง ไปดูละครสถาปัตยกรรม จุฬา แต่ไม่ได้แวะไปทักทายน้องแน๊ตเลย ไม่รู้เคืองไหม
อย่าว่ากันนะ คนมันเยอะงะ พี่ไม่มีเบอร์แน๊ตด้วย

ก่อนละครเริ่มก็มานั่งคุยเล่นรอเวลากันที่ตึกอักษร

ถ่ายรูปตัวเองเล่นไปอีก นึงช๊อต เหอๆ

ชุดไปทำงานวันแรกของอาทิตย์ถัดมา เหอๆ ชักมีรูปตัวเองเยอะไปละหน้านี้

แล้วพอวันพุธก็มีนัดกินข้าวบริษัทพี่อิกเลี้ยง ไปกินอาหารเกาหลีกัน
เพราะพี่อิกบอกว่าจำได้ว่าแนนบอกว่าอยากกิน(ขอบคุณนะจ๊ะที่รัก แฮะๆ)

ร้านนี้มากันหลายทีละ แต่ครั้งนี้เปิดเป็นห้อง อยู่กันเอง

อันนี้แขกรับเชิญกิติมาศักดิ์ พี่ริน ส่วนพี่อัพคนที่หุ้นคนละครึ่งกับพี่อิกไง

แล้วก็วันศุกร์ ตอนเย็น...คิดถึงที่รักเลยไปหาที่ออฟฟิตแล้วก็มาขึ้นรถไฟฟ้า แล้วก็แยกกั

ตอนไปถึงรถไฟฟ้า เราก็บอกพี่อิกว่า ครั้งก่อนมายืนมอง henry แล้ว
จมูกเหมือนพี่อิกเลย ฮาๆ มองอะไรก็เป็นพี่อิก วันนี้เลย ถ่ายรูปคู่กันสะหน่อย ฮาๆๆๆ

แล้วก็มาวันเสาร์ตื่นมา สบายๆ มานั่งอัพไดอารี่นี่แหละค่ะ ข้าวปลายังไม่มีกินเลย