กว่าจะได้ จังหวะและอารมณ์อัพไดอารี่ ก็ทำเอาแนน บ้าบอๆ ง้องแง้ กับตัวเองอยู่หลายวัน

ได้ข้อความดีๆทาง email จากเพื่อนที่รัก แม้จะไม่ค่อยได้คุยกัน จริงๆอีเมล์พวกนี้ก็ได้มาเรื่อยแหละ แต่ไม่ค่อยจะสนใจเช็ด mail พวก fw mail สักเท่าไร วันนั้นก็ อารมณ์ไหนไม่รู้มานั่ง clear ลบบ้างอ่านบ้าง ยังไงก็ขอบคุณนะ จะเปิ้ล... ให้ไดอารี่ไป ไม่รู้เข้ามาบ้างเหรอเปล่า

เพื่อนๆส่วนมากก็คงทำงานกัน งกๆๆๆ ไอ้เรา...เอาเวลาทำงานมาอัพไดอารี่ มันก็ไม่ได้ทำได้เสมอไปหรอก แต่..ก็ชอบหาจังหวะอะ นะ นี่ก็ได้ละ ทำbanner เสร็จไปหลายตัว เดียวนี้ไม่ได้ทำสิ่งพืมพ์แหละ เพราะตอนนี้มีพนักงานพิ่มสองคน โอนถ่ายงานไปหมดเลย โล่ง....เอาไปหมดงี้หวังว่าจะไม่ทำให้เราตกงานนะ :P (น่าคิด)

แต่ช่างเถอะ เพราะแนนก็..ฝันตัว...มาทำในโลก ดิจิตอลมากขึ้นก็พวกเวบไซต์นั้นเอง จากเดิมที่ไม่เคยมีพอต ทางเวบ จะได้หาเวลาสร้างมันขึ้นมาบ้าง ว่าแล้วก็นึกถึงงานเวบพี่โอ๋ ไม่ไปไหนเท่าไรเลย รอคอมเม้นมั้ง แฮะๆ

บ่นไปเรื่องนี้ได้ไงหว่า เป็นเรื่องที่ปกติแนนไม่ค่อยจะคิดอะไรสักเท่าไร ก็วันๆ เอาแต่คิดเรื่องพี่อิก พี่อิก พี่อิก....จนเป็นโรคจิตไปแหละ....

ไดอารี่ครั้งที่แล้วพูดถึงวันไหนหว่า ขอเวลาย้อนกลับไปดูแป๊บ อ๋อ ตั้งแต่เรื่องตอนไปเสม็ดก็ไม่ได้อัพเลยนี่เนอะ
จำไรได้บ้าง ท่าทางจะน้อย เพราะว่ามันแต่จิตตกกับตัวเอง

******แต่ก็มีเรื่องดีๆให้เราอยากจะจำนะ *****

หลังจากกลับจากเสม็ด แนนกับพี่อิกก็คุยกันน้อยมาก หรืออาจจะคุยกันแต่ก็ดูจะเป็น แนวธุระ หรือไม่ก็โทรไปบอกว่าคิดถึงบ้างละ โทรไปถามว่าเป็นไงบ้าง คำตอบพี่อิกก็สั้นๆ

ประมาณว่าเราก็คงรู้กันอยู่แล้วว่า เวลานี้ทำอะไร กลางวันก็ต้องทำงานกันใช่มะ ได้เวลาก็กลับบ้าน แทบจะรู้กันหมด
แต่แนนก็ไม่วายน้อยใจ ในเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ก็ผ่านไปได้เนอะ แนนไม่โวยวาย แต่แนนอึดอัดนะ

อันนี้รูปของวันพฤหัสนะ

ชอบ...แอบมองเวลาได้เจอ ตัวไหนๆก็ดูน่ารักทุกตัวเลย
ระหว่างรอรถตอนมาทำงานเช้าวันพฤหัสที่แล้ว

เมื่อวันศุกร์  รู้สึกดี......
เรื่องมันเกิดจากความสับเพลาของเราเอง นั้นคือ ปิดห้องแล้วลืมเอากุญแจออกมา คือล๊อคกลอนประตูไปละ แต่ว่า แม่กุญแจกับลูกกุญแจ สำหรับคลอบกลอนประตู ยังอยู่ในเมือและ lock อยู่ คือจะล๊อคก็ไม่ได้เพราะกุญแจอยู่ในห้อง

แต่เนื่องจากฝากกุญแจสำรองเอาไว้ที่พี่อิกชุดนึง ก็เลยโทรไปขอความช่วยเหลือ บอกพี่อิกไปว่าจะเข้าไปเอาที่ร้าน เที่ยงๆ พี่อิกก็โอเค แต่ไม่รู้จะเข้าร้านเมื่อไร ก็เลยบอกไปว่าถ้าเข้าก็ให้โทรมาบอก จากนั้นแนนก็ไปทำงานตามปกติ

พอเที่ยง ก็โทรหาพี่อิก เพราะพี่อิกไม่โทรมาสะที โทรไปพี่อิกก็บอกว่า ยุ่งอยู่แค่นี้นะ
แป่ว~~ ก็ไม่รู้เรื่อง สักพักโทรไปอีกยังไงจะเข้าไปเอาเลยได้ไหม แต่

พี่อิกบอกว่า "เดียวพี่ต้องไปธุระที่ฟอร์จูนพอดี เดียวไปเจอที่นั้นดีกว่า " ประมาณว่าจะโทรมาบอกถ้าได้ไป
แนนก็รอ รอ รอ จนบ่ายสองก็คือไม่ได้กินข้าวค่ะ พี่อิกให้รอไปกินด้วยกันด้วย บ่ายสองกว่าๆเลยโทรไปใหม่ พี่อิกบอกว่าจะได้ออกไปละ แนนไปรอที่ฟอร์จูนเลยก็ได้

แนนก็เลยไป ยืนรอ ดูหนังสือ ท้องก็ร้อง  ....จ๊อกๆๆๆ  ไปเรื่อย แสบๆปวดๆเพราะเป็นโรคกระเพราะเป็นทุน
และแล้วพี่อิกก็มา

วันนั้นเรากินก๋วยเตี๋ยวเรื่อกันค่ะ กินเสร็จแนนก็บอกอะไรบางอย่างที่อิก แอบร้องแบบกลั้นไม่อยู่ แต่ก็โอเคอะ ได้บอกได้ระบาย แบบดีๆ ไม่มีกระทบกระเทือนกัน...ดูพี่อิกจะยอมรับฟังด้วยดี วันนั้นเลยทำให้แนนรู้สึกดีมากๆ แล้วสรุปว่าพี่อิกก็ไปล๊อคห้องให้ค่ะแล้วก็ไปนอน รอพาแนนกลับบ้านไปทางเดียวกันตอนเย็น

วันนั้นพอเลิกงานก็รีบเจ้น กลับหอ พี่อิกก็นอนอยู่ สักพักใหญ่ๆเราก็เดินทางออกมา พี่อิกมาส่งที่รถตู้ ถึงรถแนนก็ต้องขึ้นรถเลย ทั้งที่ยังไม่ได้กินอะไร พี่อิกก็ขอตัวกลับเลย

แต่ระหว่างนั้น เราโทรหากัน แล้วพี่อิกบอกว่าเจอไก่ทอดข้าวเหนียว จะซื้อไปกินบ้าน แนนก็อืมมมจริงด้วย แนนก็ไม่มีอะไรกิน

พี่อิกเลยถาม ว่ารถจะออกยัง
แนน ยังค่ะรถยังไม่ออกหรอก รอคนอยู่

พี่อิกเลยซื้อแล้วเดินเอากลับมาให้ที่รถ

รู้สึกดีๆมากๆ  ขอบคุณนะคะ ไม่งั้นคืนนี้แนนคงไม่มีอะไรกินแน่เลย
วันนั้นแนนแอบรู้สึกดีและขอบคุณพี่อิกมากๆเลย

รู้สึกดี มันเกิดขึ้นได้ โดยอาจจะไม่ต้องมีอะไรมากนะคะ................ขอบคุณค่ะ

ส่วนเสาร์อาทิตย์ แนนก็มีความสุขกับที่บ้าน ไปกินข้าวดูหนัง ได้ดูหนังตั้งสองเรื่อง ฮาๆๆ มากมาย รู้สึกว่าเราโชคดีเนอะ ที่มีวันหยุดได้มากับครอบครัว

เย็นวันอาทิตย์ ก็มาร้านพี่อิก แล้วก็รอจนเลิกงาน 2ทุ่มได้ แต่เราก็ยังมาทันกินเสต็ก ที่เอสพลานาส เย้!! ขอบคุณมากค่ะ และวันนั้นก่อนพี่อิกกลับ เราก็ได้อธิบาย แล้วก็ระบายอะไรออกไปยกใหญ่ พี่อิกดูไม่อยากฟัง มันน่าเบื่อน่ารำคาญ แต่เราก็พูด ทั้งที่ก็กลัวว่าเค้าจะ รำคาญนะ แต่สุดท้ายเค้าก็ไม่ว่าอะไร เหมือนจะno feed back ดูแนนน่ารำคาญเนอะ แต่สุดท้ายก็มีคำว่า พี่พอเข้าใจแล้วแค่นั้นแนนก็รู้สึกมีกำลังใจแล้วค่ะขอบคุณนะคะ

หนุกดีนะ คงเป็นเพราะเราชอบแนวผจญภัยอยู่แล้วด้วยมั้ง ^^

แล้ววันนี้ก็มาทำงาน

ปล.ช่วงนี้ ถ่ายรูปรับหน้าตัวเองไม่ได้ ทั้งทีมะก่อนก็มีสิว แต่ถ่ายอยู่บนจอเล็กจะไม่เห็น รูปถ่ายมาพอย่อก็จะไม่ค่อยเห็น
แต่ตอนนี้ ให้รีทัชก็ไม่ไหวละ รูปข้างบนนั้นก็แต่งหน้าอะนะ แล้วก็มีรีทัชเพิมนิดนึงอะ T_T