ท้อ กลัว เหนื่อย สับสน กังวล ไม่อยากให้มันเป็นแบบที่เราคิดเลย ทำอะไรยังไงดี กลัวผิดหวัง
ความรู้สึกรักเกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผล แล้วมันลดลงโดยไม่มีเหตุผลด้วยใช่ไหม

วันนี้เรายังรักอยู่ไหม วันนี้เรายังถูกรักอยู่ไหม ..........ถ้าเราจะไม่ถามก็คงเป็นตอนที่เราไม่กลัวแล้วก็พร้อมจะรับความจริงที่ไม่อยากให้เป็นได้ แต่คงไม่มีวันไม่เสียใจ ถ้ามันเป็นความจริง

กลัว

มาเข้าเรื่องชีวิตปัจจุบันดีกว่า เริ่มจากวันศุกร์

ยิ่งกินก็ยิ่งชอบ แต่เป็นคนรักหุ่นค่ะ กลัวอ้วนเลยไม่ขอกินบ่อยๆละ
และที่สำคัญคือ งกด้วย ขอเอาไปทำอย่างอื่นดีกว่า

จริงๆแล้วการเก็บเงินได้เยอะๆ ก็เป็นความสุขอย่างนึ่งของเรานะ แต่เวลาที่ซื้อของ จับจ่ายไป มันก็เป็นกิเลส อยากใช้เงิน ฮาๆๆ ดูดิสับสนกับตัวเองขนาดไหน

ก็ถ้ามีเงินเก็บเยอะๆเป็นก้อนเป็นกำก็คงดีใจน่าดู แต่ต้องคอยบอกตัวเองอย่าใช้ๆ แล้วก็.....

ไปกินข้าวแล้วก็กินเบียร์กับพี่ๆที่ออฟฟิตมาค่ะ มาแบบไม่ได้ตั้งใจสักเท่าไร เพราะจริงๆแล้วตั้งใจจะกลับบ้าน เอาของมาเพียบเลยนะในกระเป๋า แต่ตอนบ่ายๆระหว่างทำงานอยู่ ที่โอ๋ ก็โทรมาบอกว่าติดต่อพี่อิกไม่ได้ วันนี้จะนัดเลี้ยงส่งพี่ติง ไปเรียนต่ออังกฤษ  เฮ่อ ไปจนได้นะจ๊ะ (คิดถึงนะเนี่ย) แม้ตอนอยู่ที่นี่เราจะไม่ค่อยได้เจอ แต่เราก็แอบคิดถึงอย่บ่อยๆนะ พี่ชายที่แสนน่ารักและใจดี ของเรา อิอิ.....  ตอนนี้ก็คงอยู่ที่อังกฤษแล้ว ขอให้โชคดี lucky all นะจ๊ะ ส่งข่าวบอกก็ดี ไม่ถามใช่ว่าไม่อยากรู้ แต่เราไม่ได้เป็นอะไรกันจะให้ไปเซ้าซี่คงไม่ได้ ขนาดแฟนอิฉันเอง เค้ายังไม่อยากให้ฉันถามเท่าไรเลย T_T เง้อ.... นั้นเป็นสาเหตุที่ไม่กล้าบ้าน แต่ทีนี้..พี่อิกเองก็มีนัดกับเพื่อนรุ่น 8 เราก็เลยไม่มีที่ไป ก็ดีได้ไปกับพี่ที่ออฟฟิต คนที่เค้ายังไม่เบื่อเรา เหอๆ

พวกพี่โอ๋ พี่ติง นัดกันโน่น 4 ทุ่ม เราก็เลยไปนั่งเล่นกับพี่ๆ ที่ออฟฟิต

ที่สวนลุม ร้านอะไรจำไม่ได้ละ อาหารแพง แต่ก็มากันหลายทีละ ไม่รู้มีอะไรดี ฮาๆๆๆ

เราก็มาตามเค้า นั่งเล่นนั่งคุยขำขำ สบายใจดี แต่พอ 3 ทุ่มก็โทรไปตามพี่อิก แล้วก็โทรไปอีกที3 ทุ่ม 40 ได้ ว่าจะออก ก็ไม่ได้ตื้อ แต่...ตกลงกันแล้วนิ พี่ไม่ได้ห้าม (เฮ่อ หรือตอนนั้นเราก็ไม่ควรโทรน้าาา) แต่วันนั้นพี่ก็ดูโอเคนะ ไม่ได้รำคาญแนน แล้ว4 ทุ่มได้ เราก็ออกจากร้าน แล้วก็นั่งรถใต้ดินไป ว่าจะไปขึ้น taxi แต่ก็เอะใจ นึกขึ้นได้ว่า พี่อิกก็มาผ่านตรงนี้นิ มาแวะรับหน่อยละกัน เลยโทรไป สรุปก็เลยได้ไปกับพี่อิก ยืนรอรถอยู๋แป๊บนึง

ถึงร้านก็ไปแวะเข้าห้องน้ำ(จะละเอียดไปไหม ฮาๆ) แล้วก็ไปนั่งฟังเค้าคุยกัน ฮา จนเมื่อยแก้ม สักพักก็ได้ไมมาครอง นั่งร้องไปนิดหน่อยๆ อิอิ แล้วพี่ๆคนอื่น(ที่เราก็ไม่ค่อยรู้จักหรอก) ก็ค่อยๆทะยอยเข้ามา

มีเพื่อนคนนึงของเพื่อนของเพื่อน เป็นคนญี่ปุ่น เค้าบอกว่าเป็นญี่ปุ่นที่ไม่เคยอยู่ที่ญี่ปุ่นเกิด 1 ปีในแต่ละรอบ ต้องหาที่ออกไปตลอด ตั้งแต่เด็ก พี่คนไทยเล่าเยอะเหมือนกันเกี่ยวกับประวัติที่มีสีสรรของ ญี่ปุ่นคนนึง แต่ล่าสุดที่จำได้คือ เค้าต้องกลับไปที่ญี่ปุ่น และสิ่งที่เค้าทำคือ การไปขุดถนน เกือบ 1 ปี แล้วก็มาที่จีน มาเรียนภาษาแล้วก็เที่ยวเล่น ด้วยเงินตัวเอง.....อยู่แบบสบายๆ กับเงินเก็บที่สะสมจากการขุดถนน จำไม่ได้ว่ารวมแล้วเท่าไร แต่เยอะมาก เป็นแสนเป็นล้าน ไม่แน่ใจ

ได้ความรู้เล็กๆน้อยๆจากการนั่งคุย หนุกดี ช่วงท้ายๆใกล้จะกลับนี่ เล่นมุกกันเยอะมาก ฮาแล้วฮาอีก คนนั่งฟังนี่ไม่ได้มีเวลาพักแก้มกันเลยทีเดียว

จากนั้นก็แยกๆกันไป ฮาๆ พี่ติงไม่มีบทบาทอะไรมากเลยอะ แต่เราก็แอบมองอยู่นะ เป็นคนสำคัญคนนึงในวันนั้นสำหรับเรา แต่ก็แค่มอง เพราะคนสำคัญตลอดเวลาอยู่ข้างๆเราเหมือนกัน ฮาๆๆๆ

จบไปแยกย้ายกันกลับบ้าน

เช้าวันเสาร์ แนนน้อยโทรมาตั้งแต่ 6 โมง ชวนไปเจเจ ไอ้เราก็งงๆ แต่เอานะ
เวลาเจอกันมันไม่ได้มีเยอะ เลยไป

9 โมงเจอกันที่โรงแรม(ใกล้ๆหอเรา) เราก็โทรมาอยู่นั้นแหละ จนคิดเอะ เราจะโทรหาแนนเค้าทำไม
ประมาณว่าไม่แน่ใจ อยากได้ที่รอที่ง่ายกว่านี้มั้ง แต่ตรงนั้นจริงๆก็ไม่ได้ลำบาก

เป็นที่ที่ 3 สาวเชี่ยงไฮ้พักอยู่ พอแนนน้อยมาก็รับเราแล้วก็ 3 สาวขึ้นรถ

ที่จอดรถ

มาที่เจเจ เดินข้าม BTS ไป 

ลัดสวนไป

เดินผ่านเก้าอี้ สีเขียววววว

เริ่มช๊อป กันแล้ว...

แนนน้อยกับวินนี่

สีสาว....จีน (แนนน้อยก็อาหมวยอยู่แล้ว) เข้าแกงค์เลย อิอิ

แล้วก็ไปกินข้าวเที่ยงที่เอ็มโพเลี่ยมก่อนแยกตัวออกไปหาพี่อิก

ไปถ้าร้านพี่อิก แอบตกใจนิดนึง เจอป๊าม้าของพี่อิกนั่งอยู่ สักพักนึงก็ไปติดสติกเกอร์แจ้งย้ายร้านกัน
แล้วก็มานั่งๆคุย แต่นู๋แนนมะได้นั่งนะ ทั้งทีปวดขามากจากการเดินช๊อป เป็นคนไม่ค่อยช๊อปไปเดินทีปวดขามากเลย
แล้ววันนั้นก็กลับมามหาชัย

กลับมาก็ไม่มีไรมากอะ เช้ามาก็ไปกินส้มตำแสนอร่อยกับคุณแม่คุณป๋า(มีความสุข)
แล้วบ่ายๆเย็นๆก็ออกมา ไปหาพี่อิกที่ร้าน.... แล้วก็ไปดูหนังเรื่องมัมมี่กัน(ดูรอบสอง) พี่อิกบอกว่าดูแล้วเฉยๆ ไม่ค่อยหนุก ก็นะแล้วแต่คนมั้ง ฮาๆ เราชอบแต่ก็ไม่ได้มากอะไรแต่ก็พอจะทนดูสองรอบได้ก็แล้วกัน ^^ เฮ่อ